Bak bu sözler ne ediyor

Çıkan söze edin dikkat, Acı sözde olmaz kıymat; Tatlı sözde vardır hayat, Bak bu sözler ne ediyor... Bir söz yıkıyor cihanı, Yok ediyor hânümânı, Öldürüyor nice canı... Bak bu sözler ne ediyor.. Nice kapılar kapıyor, Dünyayı viran yapıyor.. Birçok canları kapıyor; Bak şu sözler ne ediyor.. Yıkıp çevirir örene, Seyret [...]

Yazar: İsmail Emre|2024-07-21T18:23:30+03:00Ocak, 2017|Kategoriler: Sayı 50 | Temmuz 2014, Şiir ve Doğuşlar|

Tanrıların Binekleri – Vahanas

Hint kutsal metinleri olan Vedalar’da çok tanrıcılık ve bu tanrıların sembolik olarak anlamlandırıldığı görülmüştür. Max Müller Vedik tanrıları tabiat güçlerinin sıfatları olarak tanımlarken, din tarihçisi Oldenburg, tanrıların insan psikolojilerini yansıttığını düşünür. Tanrı sembolleri anlamlar taşıyan, beş duyu ile algılanıp görünür hale gelerek gerçekliğin kavranmasına yardımcı olan temsillerdir. Renkli Hint kültüründe, [...]

Yazar: Nilgün Çevik Gürel|2024-07-21T18:22:53+03:00Kasım, 2016|Kategoriler: Hikmet ve Tasavvuf, Mitoloji, Sayı 50 | Temmuz 2014|

Feleklerin Müziği

Pythagorasçı felsefenin en yüce fakat en az bilinen kısmı, yıldızsal armoniklerdir. Kürelerin feleklerin müziğini, Pythagoras’tan başka hiçbir insanın duymadığı söylenir. Anlaşıldığı kadarıyla semavî cisimlerin gökyüzü boyunca vakur yürüyüşleri sırasında kozmik koroya katılımlarını ilk gören insanlar, Khaldeliler’dir. Yakup, “Sabah yıldızlarıyla şarkı söyledikleri an” diye bir vakti tarif eder. Ve “Venedik Tüccarı” [...]

Yazar: Turgut Özgüney|2024-07-21T18:21:30+03:00Kasım, 2016|Kategoriler: Felsefe, Sanat, Sayı 50 | Temmuz 2014|

Güneş Kültü ve Tanrıçalar

Orta Asya bölgesinde yaşayan yarı-göçer Ön-Türk boylarının inancında güneş önemli bir simge oluşturuyordu. Genelde din sayılmayan bir inanç sistemine “kült” adı verilmektedir. Bu tanım içinde belli bir dönemde ve belli bir coğrafyada yaşamış olan bir toplumun yerel tanrıları, tanrıçaları ve çeşitli simgeleri ele alınıp incelenir. Kült kavramı ile yerel özellikler [...]

Yazar: Haluk Berkmen|2024-07-21T18:19:38+03:00Kasım, 2016|Kategoriler: Kültür ve Toplumbilim, Mitoloji, Sayı 50 | Temmuz 2014|

Yeryüzünün Yüksek Yerleri

 İblis İsa’yı yüksek bir dağa götürdü ve ona dünyanın tüm illerini ve onların izzetini gösterdi. Ve İblis ona dedi: Eğer bana secde edersen, bütün bu şeyleri sana veririm. [1] İblis, İsa’yı göğe yükseltir ve onu bir dağın zirvesine koyar. Ve Rabbe olan imanını işte bununla sınar. Denilir ki insanı kendi [...]

Yazar: İzzet Erş|2024-07-21T18:19:05+03:00Kasım, 2016|Kategoriler: Hikmet ve Tasavvuf, Sayı 50 | Temmuz 2014, Yorumbilim|

Hindu Gelenek Üzerine

Hindu1 Gelenek, Kadim Bilgeliğin2 –Avrupa’ya göre düşünürsek– Yakın Doğu ile Uzak Doğu arasında akan ve diğerleriyle aynı deryada buluşan Doğu kolunu teşkil eder. Bunun yanında onu biricik kılan durumlardan birkaçını ele alalım: Hindu anlayış, Batı’daki hiyerarşik ve Uzak Doğu’daki heterarşik anlayışı iç içe barındırmasıyla farklılaşır. İsminin etimolojisinin3 de çağrıştırdığı gibi [...]

Yazar: Celal Eldeniz|2024-07-21T18:17:43+03:00Kasım, 2016|Kategoriler: Kavramsal, Kültür ve Toplumbilim, Mitoloji, Sayı 50 | Temmuz 2014|

Antik Yunan Tragedyası

Antik Yunan Tiyatrosu’nda üç tür mevcuttur: Komedi, Satür (Satirik Drama) ve Tragedya.  Komedi1, Dionysos Kültü ve Dionysos’a adanan phallik ilâhilerden kaynaklanmaktadır. Kır şenliklerinde köylüler birbirlerine kaba ve eğlenceli bir dil kullanırlar, phallus şekilli cisimler taşırlar ve Komoi (eğlenme) adlı Tanrı’ya ilâhiler söylerlerdi. Satirik drama (Satür/Satir2) ise adını satirler gibi giyinmiş [...]

Yazar: Celal Eldeniz|2024-07-21T18:17:09+03:00Kasım, 2016|Kategoriler: Mitoloji, Sanat, Sayı 50 | Temmuz 2014|
Go to Top